Στοιχεία Τεύχους
 Υλικό απο το αρχείο του
"
του Βύρωνα"
Τεύχος:65 , Ημερομηνία: 3/2001
Στοιχεία Στήλής
Σελίδα:18
Κατηγορία -ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ-
Περιεχόμενο
-ΔΟΞΑ ΒΥΡΩΝΑ-
Συντάκτης
-
 

ΜΙΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΔΟΞΑ
ΔΟΞΑ ΒΥΡΩΝΑ

Όταν πριν από πενήντα έξι χρόνια είκοσι ένας νεαροί αποφάσισαν να ιδρύσουν μία ομάδα, σίγουρα οραματίζονταν επιτυχίες, συγκινήσεις και μια διέξοδο από τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν την Κατοχή. Με λίγα λόγια, ονειρεύονταν δόξα...
Έτσι γεννήθηκε η Δόξα Βύρωνα το 1945.
Με επικεφαλής τον Παναγιώτη Ιωάννου, ζωντανή ιστορία της ομάδας και επί σειρά ετών Γενικό Αρχηγό της, τον πρώτο Πρόεδρο του Δ.Σ., Ι. Χωλόπουλο, τους Δ. Γερακίτη, Π. Τσαμόγλου, Β. Κυριακόπουλο, Δ. Τόλη, Ι. Βακόλα, Γ. Δωλιανίτη, Α. Χάλαρη κ.ά. ιδρύεται η ομάδα: το όνομα αυτής «Δόξα» και οι φανέλες κυανόλευκες.
Το 1949 η ομάδα παίρνει μέρος στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ - ΟΠΑΣΑ, των ανεξάρτητων σωματείων της Αθήνας, όπου και αναδεικνύεται πρωταθλήτρια, κερδίζοντας την άνοδο στην Γ' Αθηνών.
Από το 1958, μάλιστα, ως το 1963 αγωνίζεται μόνιμα στην Α' Αθηνών, ακολουθώντας τη διαδρομή Β3-Β2-Β1-Α2, όπως είχαν διαμορφωθεί τότε οι κατηγορίες.
«Πρώτη έδρα της ομάδας ήταν το γήπεδο του Αναγνωστόπουλου στις Αμυγδαλιές, δίπλα στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου αγωνίστηκε ως το 1961», θυμάται ο παλιός ποδοσφαιριστής και σημερινός υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων Νίκος Μωυσιάδης.
Η πρώτη άνοδος στη Β΄ Εθνική
Τη σεζόν 1962- ’63 σημειώνεται η πρώτη επιτυχία, με την άνοδο της Δόξας στη Β' Εθνική Κατηγορία. Το όνειρο όμως δεν κράτησε πολύ: μόλις ένα χρόνο. Η Δόξα πληρώνει το περίεργο σύστημα διοργάνωσης του πρωταθλήματος και, παρά το ότι τερματίζει 9η σε σύνολο 18 ομάδων, υποβιβάζεται μαζί με ακόμη εννέα σωματεία! Αξίζει να σημειωθεί ότι στην πρώτη φουρνιά των παικτών που έφερε τότε την ομάδα στη Β' Εθνική και έπαιξαν ως το 1966, βρίσκουμε αρκετούς μετέπειτα επιστήμονες όπως ο παιδίατρος Γιώργος Σισμάνης, αλλά και ο Παπακωστάκης, οι αδελφοί Κουτσομίχου, ο Νικάκης, ο Αναγνωστόπουλος κ.ά.
Αργότερα προστέθηκαν και οι Γατσούλης, Αμπατζόγλου, Μανιμάνογλου, Μωυσιάδης και Τσεμπερλής, οι οποίοι μαζί με τον μόνο εναπομείναντα, τον Παπακωστάκη, αποτέλεσαν το νέο αίμα της Δόξας. Τη σεζόν 1970- ’71 έρχεται στην ομάδα ο πρώτος παίκτης εκτός Βύρωνα: ο Κ. Σταμούλης από το Αγρίνιο.
Από την άλλη, κανένας παίκτης δεν εγκατέλειπε τη Δόξα. «Όποιος παίκτης ερχόταν τότε στην ομάδα, πέθαινε εκεί! Κανένας δεν έφευγε», τονίζει ο Π. Ιωάννου. Είναι γεγονός ότι οι παίκτες της Δόξας αρνήθηκαν προτάσεις από συλλόγους όπως ο Ολυμπιακός και ο Άρης Θεσσαλονίκης.
Το 1973 η ομάδα αγωνίζεται πλέον στο γήπεδο του Ζωγράφου. Στο τέλος της περιόδου, μέσω μπαράζ, η Δόξα ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια της Α' Αθηνών και ανεβαίνει ξανά στη Β' Εθνική. Κάποιες αθλητικές εφημερίδες της εποχής, μάλιστα, την παρομοιάζουν με τη μεγάλη τότε αγγλική Λιντς! Η Δόξα θα πέσει και πάλι θύμα των ανακατατάξεων στις εθνικές κατηγορίες: θα είναι και πάλι μία από τις δέκα ομάδες, από τις 18 συνολικά του πρωταθλήματος, που θα υποβιβαστούν.
Την περίοδο 1976- ’77 αποφασίζεται για πρώτη φορά η ενίσχυση της ομάδας με παίχτες που προέρχονταν εκτός του Βύρωνα. Έτσι θα έρθουν στη Δόξα οι Σαββίδης και Φιλίππου από τον Πανιώνιο, ο Τσερδίδης από την ΑΕΚ, οι Μεϊντάνης και Βαρβιτσιώτης από τον Υμηττό και οι αφοί Αντωνοπούλου από την Πεύκη.
Η χρυσή περίοδος
Αφού έπαιξε και στο γήπεδο της Αγίας Σοφίας, το 1977 η ομάδα θα καταφέρει επιτέλους να αποκτήσει έδρα: ύστερα από προσπάθειες των φίλάθλων και με αρωγό το δήμο, δημιουργείται ένα χωμάτινο γήπεδο στα Νταμάρια, το σημερινό Εθνικό Στάδιο.
Αφού περνάει κάποιες περιόδους στις τοπικές κατηγορίες της Αθήνας, η Δόξα ετοιμάζεται για το μεγάλο άλμα. Είμαστε στο 1982 και η ομάδα, πλαισιωμένη από τους Παπαγεωργίου, Καλογιαννίδη (ίσως ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που είχε αποκτήσει η Δόξα), Γκόγκα και Φραγκή, παίζει στα μπαράζ και ανεβαίνει στη Δ' Εθνική κερδίζοντας το Κορωπί. H μεγάλη πορεία της ιστορίας της έχει μόλις αρχίσει. Τις επόμενες χρονιές χάνει την άνοδο από ομάδες - κολοσσούς της εποχής, όπως ο Θρίαμβος, ο Χαραυγιακός, η Χαλκίδα και ο Αιολικός.
Από το 1986 το τιμόνι της ομάδας αναλαμβάνει ο μεγαλύτερος ευεργέτης της, ο άνθρωπος που ξόδεψε πολλά εκατομμύρια και συμμάζεψε οικονομικά τη Δόξα σε σημείο που να συγκρίνεται μόνο με τους μεγάλους συλλόγους: ο αείμνηστος Μιλτιάδης Στάικος, ιδιοκτήτης των ομώνυμων σούπερ μάρκετ. Την περίοδο 1986- ’87 η Δόξα ανεβαίνει στη Γ' Εθνική, κατορθώνοντας δύο χρόνια αργότερα, το 1989, να ανέβει στη Β' Εθνική.
Ύστερα από μία παροδική εμφάνιση στη Γ' Κατηγορία, το 1991, επανέρχεται στη Β' Εθνική, σημειώνοντας τη μία επιτυχία μετά την άλλη.
Ένα χρόνο αργότερα, το 1992, ιδρύεται η Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία «Δόξα Βύρωνα». Στο μετοχικό της κεφάλαιο συμμετέχει και ο Δήμος Βύρωνα με ποσοστό 10%.
Το 1993- ’94 αποκλείει τον Άρη σε διπλούς αγώνες στο Κύπελλο Ελλάδας και δύο χρόνια αργότερα τερματίζει 6η στη Β' Εθνική, έχοντας στο ενεργητικό της και τον αποκλεισμό του ΟΦΗ στο Κύπελλο, κερδίζοντας τους Κρητικούς στο ουδέτερο γήπεδο της Χαλκίδας.
Τα «χρυσά χρόνια» της Δόξας σημειώθηκαν από την παρουσία στην ομάδα σπουδαίων παικτών, όπως οι Αποσπόρης, Γκαβασιάδης, Παντελιάδης, Ρουσσομάνης, Γιούρισιτς, Μουστάκας, Ντότσης, Μαλλιαρίτσης και Κλείσσαρης, ενώ ξεπετάγονται από τα σπλάχνα της ομάδας και δύο ταλέντα που τώρα αγωνίζονται στον Αθηναϊκό: ο Ζαφειράκης και ο Σφακιανάκης.
Ωστόσο, η επάρατος νόσος θα κτυπήσει τον Μιλτιάδη Στάικο, που θα αποχωρήσει από τη διοίκηση της ομάδας το 1997. Η Δόξα περιέρχεται στα χέρια του μεγαλομετόχου Βασίλη Τσολακίδη της Ytong Hellas.
Το 1997- ’98 τελειώνει 8η στο πρωτάθλημα, αποσπώντας μάλιστα και μία ιστορική, ισοπαλία με 1-1 στο Χαριλάου από τον Άρη, στη μοναδική συμμετοχή του συλλόγου της Θεσσαλονίκης στη Β' Εθνική! Είναι η τελευταία καλή χρονιά για τη Δόξα, αφού από το 1999 ξεκινούν τα «πέτρινα χρόνια».
Επιστροφή στον ερασιτεχνισμό
Τον υποβιβασμό στη Γ' Εθνική ακολουθεί η πτώση στην Εθνική Ερασιτεχνική, τη διάλυση της ΠΑΕ. Με Πρόεδρο τον Λεωνίδα Κακούρη επιχειρείται να στηριχτεί το σωματείο στα δικά του παιδιά, αφού το οικονομικό κόστος για τη συντήρηση επαγγελματιών ποδοσφαιριστών ήταν δυσβάσταχτο.
Άλλωστε, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ποδοσφαιρική ακαδημία. Η μελλοντική ομάδα της Δόξας χτίζεται στις προπονήσεις των πιτσιρικάδων στο Δημοτικό Γήπεδο της Εργάνης.
Τη φετινή περίοδο παίκτες όπως οι Παστός, Γιαννούτσος, Κωνσταντινίδης, Κουρινιώτης και Καραγιάννης δίνουν όλο το ταλέντο τους στην ομάδα, η οποία όμως κινδυνεύει να υποβιβαστεί στις τοπικές κατηγορίες της Αθήνας. «Η ομάδα θα κάνει το παν για να μείνει στη κατηγορία και αν δε το καταφέρει αναλαμβάνουμε όλη την ευθύνη και το κουράγιο ώστε να επανέλθει ξανά εκεί που της αξίζει», θα δηλώσει ο Νίκος Μωυσιάδης.
Το μεράκι των ανθρώπων που έχουν απομείνει ίσως είναι η μόνη ελπίδα της Δόξας, αλλά και ένας φόρος τιμής στο όραμα του Παναγιώτη Ιωάννου και στη βαριά κληρονομιά που άφησε ο Μιλτιάδης Στάικος…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
1, Δόξα, 1957. Επάνω σειρά (από αριστερά): Βούκας, Βουτσίνος, Σισμάνης, Σιδηρόπουλος, Παπακωστάκης, Φέκας. Κάτω σειρά: Κοζανήτας, Αλεξόπουλος, Κ. Κουτσομίχος, Αρ. Κουτσομίχος, Δημολίτσας
2, Ο Μιλτιάδης Στάικος συνέδεσε την προεδρία του με τη χρυσή περίοδο της Δόξας.
3, Η τελευταία μεγάλη ομάδα της Δόξας, το 1995
4, Δόξα, 1957. Επάνω σειρά (από αριστερά): Βούκας, Βουτσίνος, Σισμάνης, Σιδηρόπουλος, Παπακωστάκης, Φέκας. Κάτω σειρά: Κοζανήτας, Αλεξόπουλος, Κ. Κουτσομίχος, Αρ. Κουτσομίχος, Δημολίτσας




Επιστροφή | Επιστροφή στην αρχική σελίδα | Επιστροφή στη σελίδα αναζήτησης