Στοιχεία Τεύχους
 Υλικό απο το αρχείο του
"
της Καισαριανής"
Τεύχος:44 , Ημερομηνία: 1/1998,
Στοιχεία Στήλής
Σελίδα:11
Κατηγορία -ΥΓΕΙΑ-
Περιεχόμενο
-ΙΑΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ-
Συντάκτης
-X. AΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ
 

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ

Στο τρίπτυχο του τίτλου, η θέση μας ως ψυχολόγων σαφώς εντοπίζεται δίπλα στα παιδικά μάτια, καθώς κρίναμε σκόπιμο να κάνουμε κάποιες χρήσιμες επισημάνσεις στους γονείς, τώρα που άρχισαν και πάλι τα σχολεία. Οφείλουμε να τονίσουμε συνεπώς πως:
• Το σχολείο είναι μια υπόθεση για παιδιά στο σύνολό της κι όχι μια υπόθεση για γονείς.
• Η μάθηση που δίνει το σχολείο και η επίδοση που το παιδί έχει σ’ αυτήν είναι στα μέτρα του. Επομένως δεν χρειάζεται ν’ αγωνιούν οι γονείς για τα παιδιά τους, αλλά κι αν ακόμα δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά, ας μην το δείχνουν τουλάχιστον. Η αγωνία αυτή είναι δικό τους πρόβλημα, ας μην τη μεταφέρουν στα παιδιά τους.
• Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους μόνον αν τα ίδια τούς το ζητήσουν.
• Σε κάθε άλλη περίπτωση πρέπει να αφήσουν τα παιδιά τους ελεύθερα να δείξουν τις προτιμήσεις τους, τις κλίσεις τους, τα ταλέντα τους, στα πλαίσια του σχολείου.
• Φράσεις του τύπου: «Το παιδί μου θα το κάνω αρχιτέκτονα ή δικηγόρο...» είναι απαράδεκτες για τις ψυχικές του ισορροπίες. Αποτελούν καταστρατήγηση της ελευθερίας του, της βούλησής του και της πρωτοτυπίας του.
• Η μάθηση δεν εξαρτάται μόνον από τις διανοητικές διεργασίες του ανθρώπου, αλλά και από ένα συναισθηματικό παράγοντα που λέγεται ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ. Χωρίς ενδιαφέρον, όση επιμέλεια κι αν δείξει το παιδί, δεν πρόκειται ποτέ να διακριθεί σε κάτι. Αντίθετα, μπορεί να ακολουθήσει ένα γνωστικό κλάδο στα πιο υψηλά του επίπεδα, αν συνδέεται μαζί του με βαθύ ενδιαφέρον.
• Το παιδί δεν είναι «μηχανή». Δεν μπορεί να έχει υψηλές επιδόσεις σε όλα ανεξαιρέτως τα μαθήματα. Βεβαίως, θα πρέπει να συγκεντρώσει τη βαθμολογία που του επιτρέπει να περάσει στην επόμενη τάξη, αλλά είναι δικαίωμά του να παρουσιάσει μια φυσιολογική διακύμανση στις επιδόσεις του.
• Το μεγαλύτερο, το πιο καταστροφικό λάθος που μπορούν να κάνουν οι γονείς, είναι το να οικειοποιούνται τις επιτυχίες του παιδιού τους και να αποποιούνται τις αποτυχίες του. Ο σωστός γονέας αγαπά και καμαρώνει για το παιδί του, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Προστατεύει το παιδί του από το φόβο και την απελπισία και του λέει πως από τα λάθη μας παίρνουμε τα καλύτερα μαθήματα τις πιο πολλές φορές.
• Το παιδί μας είναι δικό μας με την έννοια της οικειότητας κι όχι με την έννοια της ιδιοκτησίας.
• Γενικά δεν μπορούμε να φροντίσουμε το παιδί μας όπως θα φροντίζαμε το άλογό μας ή το αυτοκίνητό μας για να έρθουν πρώτα στις ιπποδρομίες ή στα ράλλυ. Οι φροντίδες για το παιδί μας πρέπει να σέβονται και να προστατεύουν την προσωπικότητά του, όχι για να έρθει πρώτο, αλλά για να ζήσει κάποτε μια ευτυχισμένη και ανεξάρτητη ζωή.

X. AΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ
ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
Τηλ.: 72.50.682



Επιστροφή | Επιστροφή στην αρχική σελίδα | Επιστροφή στη σελίδα αναζήτησης